Uitzetter Carl Verboom

[terug]

 

Mijn naam is Carl Verboom,

 

Ik ben vanaf 1997 actief in de rally- en rittensport. In dat jaar was de “Ronde om de Zuiderzee” mijn eerste wedstrijd. Ik ben lid bij de AMAC, en ben in het verleden ook nog lid geweest van de inmiddels opgeheven MAC Ede. Ik ben zowel bestuurder als navigator, en het gros van mijn wedstrijden rijd ik met mijn vaste maatje Rutger Kwant. Daarnaast heb ik met diverse bestuurders en navigatoren gelegenheidsequipes gevormd. Er worden in Nederland zoveel evenementen georganiseerd dat je bijna elke week aan een wedstrijd zou kunnen deelnemen wanneer je dat zou willen. Vergeleken met sommige van mijn collega-rittensporters is mijn deelname aan die evenementen beperkt. Natuurlijk probeer ik bij alle AMAC ritten aanwezig te zijn, maar daarnaast neem ik slechts aan vijf of zes ritten per jaar deel. Op dit moment rijd ik de meeste wedstrijden met een BMW 316i uit 1987, sporadisch gebruik ik mijn Triumph Spitfire MkIV uit 1973.

Bij de AMAC ben ik vanaf 1999 ook actief als uitzetter, de eerste jaren verzorgde ik avondritten, en van 2005 t/m 2010 de “Gelderse Vallei Rit”. Vanaf 2011 zet ik weer avondritten uit, en in april 2013 was ik samen met Frans van der Vliet uitzetter van de "Triple-A Jubileum Rally",  ter gelegenheid van het 80-jarig bestaan van de AMAC. In november 2014 was ik samen met Rutger Kwant de uitzetter van de "Nacht om de Lange Jan". Voor de Triumph Spitfire Club organiseerde ik van 2001 t/m 2009 jaarlijks een tweedaagse toertocht naar de Ardennen. In 2007  heeft Peter Staal mij benaderd met de vraag of ik voor de "7 Uren van Emmeloord" van 2008 een gedeelte van het uitzetterswerk voor mijn rekening wilde nemen. Dat wilde ik wel, en een en ander verliep in een prettige samenwerking en tot ieders tevredenheid. Het was als vanzelfsprekend dat de samenwerking ook in de jaren daarna zou worden voortgezet. Vanaf 2015 is de organisatie van het evenement overgegaan naar Stichting RallyControl, waarbij alle betrokkenen er naar zullen streven de gemoedelijk en vriendelijke sfeer van het evenement te behouden.

 

Als uitzetter ben ik van mening dat een evenement niet te moeilijk moet zijn, en dat alle deelnemers een fijne dag moeten hebben. Natuurlijk moet er aan het eind een klassement opgemaakt kunnen worden, en daarom stop ik er twee of drie problemen in waarvan ik verwacht dat die alleen door de allerbesten in hun klasse tot een goed einde gebracht kunnen worden. Voor de rest hoef ik het de deelnemers niet te moeilijk te maken, want meestal maken de deelnemers het zichzelf al moeilijk genoeg. Daarmee bedoel ik dat er na afloop blijkt dat er strafpunten zijn uitgedeeld op situaties waarvan je dat van tevoren helemaal niet zou verwachten. Een eenvoudige regelmatigheidsproef zorgt ervoor dat er slechts weinig deelnemers op eenzelfde aantal strafpunten uitkomt. Daardoor hoeft er minder vaak een beroep te worden gedaan op de ex-aequo bepalingen, en dat is prettiger voor zowel de deelnemers als voor de organisatie.  Verder heb ik een hekel aan situaties waarbij deelnemers zouden kunnen verdwalen en aan constructies die onnodig overlast voor de omwonenden veroorzaken. Daardoor kenmerken mijn ritten zich door het feit dat ze soepel te rijden zijn, dat er weinig tot geen weggedeelten in voorkomen die meerdere malen bereden moeten worden, en ook gebruik ik nauwelijks keercontroles. Bij het uitzetten van een rit bepaal ik meestal eerst de route, en bedenk ik daarna pas hoe en volgens welk systeem ik de deelnemers deze route zal laten rijden. Ik vind het belangrijk om mooie weggetjes in de route op te nemen, maar af en toe een industrieterreintje hoort mijns inziens ook thuis in de rittensport.

 

Doordat de ritten, afgezien van de kaartleesvallen die bedoeld zijn om in de kop van het klassement onderscheid te kunnen maken, niet zo moeilijk zijn loopt de strafpuntencurve niet zo steil omhoog. Dat betekent dat deelnemers die op de twintigste of dertigste plaats eindigen nog steeds slechts een redelijk beperkt aantal fouten heeft gemaakt.

 

Ik wens alle deelnemers een prettige “7 Uren van Emmeloord” toe.

 

Carl Verboom